![]() |
|
DE VEZÈRE VALLEI / HET BEGIN VAN DE MENSHEID Ik ben geen Périgourdine van geboorte, daar ik het levenslicht voor het eerst in het Massief Centraal op het Millevaches Plateau gezien heb. Heel snel besluit ik richting Sarlat in Périgord Noir (1) te gaan, het gastronomisch gastland. Vanaf
Montignac, via de kronkelende omwegen die ik beschrijf, tussen de hoge
heuvels bebost met eiken- en kastanjebomen, verheffen zich de woningen
van holbewoners, kastelen, manoirs, landhuizen en kerken. Ik verspreid
wat van mijn frisheid als ik kleine maïs-, tabak en notenbomenvelden
nader.
Tijdens
de ijstijden hebben kuddes planteneters uit Noord Europa (rendieren, mammoets)
bescherming gevonden in het Aquitaanse stroomgebied. De Vézère
vallei is vanaf dat moment het vaderland van onze voorouders geworden.
Ze voelden zich snel thuis in deze bevoorrechte omgeving waar het wemelt
van grotten en schuilplaatsen. Zelfs tijdens de koudste periode van de
ijstijd lieten mijn oevers een dunne groene band vrij, wat het de mens
mogelijk maakte zich te bevoorraden aan wild, vis, hout om zich te warmen
en aangeslibd vuursteen, onmisbaar voor de vervaardiging van wapens en
gereedschap. Deze lange bezetting heeft vele sporen van woningen (3) achtergelaten.
De hoeveelheid en de kwaliteit hiervan heeft Les
Eyzies tot werelds hoofdstad van de prehistorie gemaakt.
De overblijfsels uit deze periode kunnen vandaag nog bewonderd worden in het nationaal Prehistorisch Museum, of tijdens het bezoek van de met rotstekeningen versierde grotten zoals Font de Gaume of les Combarelles. De Romeinen
probeerden mij als eerste in toom te houden, maar zonder succes. Daarna
bevelde Henri IV (zijn moeder, Jeanne van Albret was eigenaresse van Perigord
)
zijn landheren de moeilijkste doorgangen aan te passen en in 1698 was
ik dus van Terrasson tot Limeul bevaarbaar. In die tijd was ik de eerste
water- maar vooral commerciële " snelweg " tussen het midden
en zuidwesten van Frankrijk.
U komt
vervolgens langs Sint Léon sur Vézère, (6) een vredig
oord met zijn kerk, en zijn kasteel gebouwd aan de oever van de rivier.
Hier kunt u picknicken, eten, of het oude dorpje bezoeken. Na deze etappe
begint u aan de prehistorische " koningsroute " die door de
Vézère tot Les Eyzies
getrokken wordt.
De rivier
brengt u vlak langs de indrukwekkende kliffen van La
Roque St Christophe (7) met een hoogte van 80m, met één
van de grootste natuurlijke terrassen van Europa met zijn lengte van 500
m, en 55 000 jaar bewoond geweest is, van de prehistorie tot de middeleeuwen.
Net voor
de aankomst bij les Eyzies zult u de hoge kliffen van de lage Laugerie
Basse ontdekken. Een exceptioneel geheel met een prehistorische schuilplaats,
en de Grand Roc grot (9), een natuurwonder,
gemaakt van ontelbare mineralen en uitkristallisaties van bijzondere zuiverheid.
Na vervolgens het speleologisch museum bezocht te hebben, komt u aan op
de kanobasis van Vézère Vallei voor een overnachting inclusief
diner, of kunt u overnachten in een
Hotel of op een camping.
Ondanks al deze tijdperken behoud ik de charme van mijn wilde natuur, mijn rust, mijn schoonheid, mijn levensgenot. Ik neem u graag mee op één van de onvergetelijke tochten in het hart van mijn vallei, de "Vallei van de mensheid", met mijn vrienden de kanos van de Vézère Vallei.
Tot gauw!
|
|||||||||||||||||||||||||||||